2017 -  3de zondag van de advent © Harrie Brouwers, Voerendaal

{mp3}preek 16 december 2017 Laurentius - 3de Advent{/mp3}



IN DE SCHEMER




DONKER
De eeuwige vraag: hoe komt het kwaad in de wereld? 
Er zijn in een leven zoveel ontroerende ontmoetingen, zoveel mooie muziek, zoveel tedere gebaren en huiveringwekkende vergezichten, dat je wel haast moet geloven dat alles gedoopt is in Liefde, dat het bestaan geborgen is in zin en betekenis. Onze oorsprong is het licht!
Maar dan stuit je op het kwaad. Je wordt geconfronteerd met machten die boos zijn, die willen kapot maken en doden. Mensen, verteerd door haat en hebzucht gunnen elkaar het leven niet. Natuurrampen vernietigen tallozen, als een blind om zich heen slaand toeval. De wereld kan donker zijn als de nacht! 
Dan wordt die eeuwige vraag opnieuw gesteld: hoe kan ik al dat kwaad rijmen met mijn geloof in een goede God?
We weten het niet. De bijbel zegt: we kùnnen het ook niet weten. We kunnen en kennen veel, maar het geheel overzien, doen we niet. 

LICHT
Maar een groot deel van het kwaad, zo moeten we erkennen, komt toch door onszelf in de wereld. De mens is geschapen met een zekere vrijheid, met het vermogen om te kiezen, en daarmee is het kwaad gegeven. We kunnen kiezen voor onszelf of voor ons allemaal samen. Zo kunnen we de wereld verduisteren of een licht ontsteken in het donker.
Jan de Doper roept ons daartoe op, om een lichtje te zijn in de nacht; om kleine en grote daden van barmhartigheid tegenover het kwaad te stellen. 
De Doper doet dat op een interessante manier. Hij klaagt ons niet aan. Hij zegt niet hoe egoïstisch en kortzichtig wij zijn. Nee, hij roept ons op, om te vertrouwen op de kracht die in ons is. Iedereen die hier aanwezig is, en iedereen die thuis is gebleven, iedereen heeft iets van het goddelijke licht in de ziel. Laat dat branden. Laat dat werken, laat dat zien!

VERZOENEN
Lieve kinderen. ‘Zo, nu is het uit. Geef je zusje een kusje en dan is alles weer goed!’, zei mamma bestraffend. Daniël staarde met boze blik strak naar de grond. Zo eenvoudig was dat niet! Evie was gemeen. Ze had aan de computer gezeten en hem de schuld gegeven. Mamma had makkelijk praten. En terwijl Daniël nors stond te mokken, was Evie op hem toegelopen, had haar armpjes om zijn hals gelegd en hem een kusje gegeven. Zonder iets te zeggen. ‘Kijk nou eens!’, riep mamma uit, ‘die weet tenminste hoe het moet!’ ‘Zie je wel’, viel Daniël uit, ‘daar heb je het weer. Zij doet alles goed en ik doe alles fout.’  Daar schrok mamma van. Nu gaf zij aan Daniël een dikke kus. ‘Jij bent mijn grote knul!’, zei ze. 
Daniël had al lang spijt van de ruzie. Niet omdat hij iets fout had gedaan..., maar al dat gekus!



In die geest willen we ons vandaag bekeren. Gaat u staan... 
Laten we ons keren tot het licht en rekenen op Gods barmhartigheid!
 
God, Schepper en Vader, 
We zien uit naar een wereld van licht en vrede.
Laat ons daarom elkaar het geluk en het leven gunnen;
dat we niet jaloers zijn 
en elkaar het kwade niet toewensen; 
laat ons niet roddelen en niet te snel zijn in ons oordeel.
Dat we zorgvuldig omgaan met elkaar,
Heer, ontferm U over ons!
 
Barmhartige God, We verlangen naar uw koninkrijk.
Laat ons dan werken aan een wereld, waarin niemand honger lijdt...,
waarin kinderen de medicijnen krijgen 
die ze nodig hebben....,
waar mensen niet worden 
uitgemoord en op de vlucht gejaagd...,
waar daklozen een thuis vinden...,
Heer ontferm U over ons!
 
Goede God, 
Wij willen zo graag leven in een wereld naar uw hart.
Laat ons dan trouw zijn aan degenen
die aan onze zorgen zijn toevertrouwd...,
maak ons mild tegenover allen die ons iets hebben misdaan....
Moge onze liefde en vriendschap  oprecht zijn en zuiver...
Heer ontferm U over ons!

Schepper en Vader, we genieten van de aarde,
van de vruchten, de bossen, het water en de dieren.
Vervul ons met dankbaarheid en ontzag,
dat we eerbiedig met al het leven omgaan
dat we al die geschenken uit uw hand
ook eerlijk delen
en dat planten en dieren samen met ons, 
nog lang en gelukkig mogen bestaan...
Heer ontferm u over ons!
 
Lieve Heer, 
terwijl wij uitzien naar uw komst,
willen we woekeren met al de talenten 
die u ons hebt nagelaten.
Geef ons een helder zicht op alles wat
we kunnen bijdragen aan een betere wereld
en Geef ons de liefde om in elk duister
een licht van uw nabijheid te ontseken.
Heer ontferm u over ons!